Augustus 2009

Folklore / 16 Horsepower

. – Glitterhouse Records, 2002.
Zeer bekende naam in het Americana circuit als ik me niet vergis. Goede titel, simpel en je weet meteen waar het omgaat. Deze plaat bevat geen origineel 16 Horsepower materiaal maar covers van traditionals en niet alleen uit de VS! Misschien niet hun best plaat maar toch best sterk, mocht ik nog één keer een plaatje van hun tegenkomen gaat ook die mee. Nog wel het vermelden waard was dat bij deze cd nog het toeganskaartje bevatte van hun concert in de Oosterport in Groningen!

It’s Never Been Like That / Phoenix

. – Virgin, 2006.
Ja, een Phoenix plaatje!! Die ene single (“If I Even Feel Better”) die ik al jaren heb vind ik ijzersterk en verveeld niet, dus mee. Tja, mmm toch niet hetzelfde. Vrolijk, luchtige pop dat zeker maar dat geraffineerde van die single zit er niet in, jammer. Al moet ik wel toegeven dat de single “Long Distance Call” goed is en zo als het hoort bij een goed popliedje a: rond de 3 min. b: een aansprekend refreintje c: herkenbare melodie. De rest is toch minder maar gelukkig was aanschafprijs maar â‚ 5,- dus de prijs/kwaliteit verhouding zit wel goed!

Chutes Too Narrow / The Shins

. – Sub Pop, 2003.
Wat een leuk hoesje is dit, met een fraaie uitsnede en één en al vrolijkheid van een Flinstone-tekenfilm, dacht ik toen ik hem zag. Die verdient meer aandacht en wat bleek: op Sub Pop! Het label wat ons Nirvana maar ook de Fleet Foxes bracht! Dat kan bijna niet missen en inderdaad een pareltje en dat alweer uit 2003. Vrolijk, sterke liedjes en met overtuiging gespeeld, mijn ontdekking van het jaar.

Naked City / John Zorn

. – Nonesuch, 1990.
Sinds ik weer meer met Oene om ga is mijn durf en aandacht om ook jazzplaten te kopen toegenomen. Aangezien de naam John Zorn bijna synoniem is aan kwaliteit maar ook aan manikale gekte durfde ik dit wel aan. De plaat bevat 26 nummers in 55 min. met lengtes van 11 sec. tot 4:17 min., van covers van bekende filmmuziek tot brute noise waar Eye van de Boredoms op meebrult, met stijlwisseling van jazz tot deathmetal binnen zeg 5 seconden en dat vloeiend! Blijkt het volgens meerder sites tot de betere of zelfs beste Naked City plaat te zijn. Sterk, gek en soms ronduit bizar maar uiterst muzikaal dat is het zeker.

Lady Fantasy EP / Jason Forrest

. – Sonig, 2005.

Tja vooral gekocht omdat het op Sonig zit, het label van Mouse on Mars. Dit is niet echt goed of laat ik het zo zeggen sinds ik het gekocht heb, heb ik het misschien 2 keer gedraaid en daarna vergeten.

Entanglements / Parenthetical Girls

. – Tom Lab, 2008.

Hé Tomlab, Sack & Blumm etc. leuk hoesje, mee. Thuis gekomen en in de cd-speler er mee maar geen naïeve elektronische popmuziek te horen zoals ik verwachtte maar een theatrale kleinkunst Amerikaans band, weer eens wat anders en gelukkig kwinkeleert hij niet zo erg als Antony.

Spider Smile / Tarwater

. – Morr Music, 2007.

Een derde favoriet Duits label en een vrij favoriet postrock gezelschap.  Althans de andere plaat die ik van hun heb “Animals, Suns & Atoms” alweer uit 2000 vind ik erg sterk. Deze is ietsie pietsie minder vooral omdat de songs minder sterk zijn.

Dear Science / TV On The Radio

. – 4AD, 2008.
In juni al hun eerste gekocht en deze al eens gedownload dus was het meer dan logisch dat ik deze ook mee nam zeker ook voor de redelijk beschaafde prijs van €6,- Hij is goed, ik vind hem wel wat minder dan de eerste dat wel. TV on the Radio blijft een rare mengeling van Rock en R&B geinjecteerd met electronica verder moet ik nog wel wennen aan de kopstem van de zanger en zijn gelijkenis met Peter Gabriel maar als dat weg valt is het een verdraaid oorspronkelijke band zonder moedwillig moeilijk doenerij.

Reactie: